1) Communicatie als middelpunt: Voorwoord

Voor wie dit leest

Dit is een work in progress en ik zal alsmaar blijven schaven en informatie toevoegen. Ik verwacht niet dat het de rode draad veel zal veranderen, maar wil het zo compleet en duidelijk mogelijk maken.

Ik wil hier al mijn kennis en bevindingen delen betreffende communicatie in al zijn vormen bespreken. Hoe het voor mij begon, de bestaande filosofieën en onderzoeken die ik tegenkwam, hoe deze voor mij bij elkaar paste en de uiteindelijke conclusie die ik er uit heb getrokken. Dit gaat eigenlijk iedereen aan gaat die iets te vertellen heeft aan anderen. Dit gaat feitelijk over ieder product, boodschap en interactie die je je maar kunt bedenken. Of het nu om een wenskaart, lesmateriaal, spelletje of zelfs een stuk speelgoed gaat, alles staat en valt op communicatie.

Het overgrote merendeel zal vooral gericht te zijn op massa communicatie, maar zal blijken ook voor individuen te kunnen werken als je het letterlijk omdraait.

 

Stukje over mijzelf

Ik ben reeds 12 jaar actief in de grafische industrie, die nauw is verbonden met de wereld van marketing en ontdekte dat bijna alles objectief te benaderen is. Dit kwam ik snel tegen in de communicatie van websites en folders, (in het kort)waar plaats je wat om de boodschap het beste over te laten komen en zo ook moeten inzien dat de boodschap belangrijker is dan de vormgeving. Ook in de creatievere werkzaamheden experimenteerde ik altijd graag met mijn werkmethodes en probeerde zo tot sneller of andere manieren van kleuren, tekenen en animeren te komen. Op deze wijze kon is sneller mijn ideeën tot uiting brengen en ging het steeds meer om het concept, dan de uitvoering. Dus alhoewel ik graag creatief bezig ben en gevoel voor mij een essentieel onderdeel is in mijn werk, heeft mijn verstand een steeds grotere plaats ingenomen en mijn efficiëntie verhoogd. Op tekengebied begon dit na het zien van hoe Loony Tunes van Warner Bros was ontstaan, waarin duidelijk was dat “schattig” wetenschappelijk te verklaren was. Ik ben dit verder gaan uitdiepen en na een tijdje die visie ook gaan projecteren op “eng” en “cool”. Vanuit een marketing perspectief kan het eigenlijk ook niet anders dan dat dit soort dingen duidelijk te benoemen zijn, anders zou marketing an sich al overbodig zijn.

Uiteindelijk leidde dit samen met de andere dingen me naar de conclusie dat alles vroeg of laat objectief te verklaren is en van alle tijden is. Subjectiviteit is voor mij dan ook iets dat zegt “we weten ‘nog’ niet precies waarom dit is” en voor mij dus een rede dat uit te zoeken. Toen ik dan ook de hypothese van de “Uncanny Valley” tegenkwam, waar een bepaald  gevoel wetenschappelijk verklaart wordt, was ik dan ook direct geïntrigeerd. Snel zag ik dat de beschrijving te beperkt was en veel  breder in te zetten was en ook de potentiële oplossingen zag. Maar een tijd erna werd ik me bewust dat ook dit nog steeds maar het topje van de ijsberg was en dit enorme implicaties met zich mee bracht. Dit nieuwe inzicht heb ik reeds besproken met menig anderen (marketeers, communicatieadviseurs en psychologen), om te zien hoe dit staande kon blijven. Gezien de positieve reacties heb ik besloten alles maar eens op te schrijven om het voor minder chaotische geesten dan ikzelf begrijpelijk te maken.

 

Waar het in het kort allemaal om draait

In het kort draait het om het contact tussen mensen en de persoonlijke ruimte die we allemaal hebben, maar die verder gaat dan twee individuen die fysiek te dicht bij elkaar staan. Denk aan alle vormen waarin je een boodschap overbrengt, een dienst levert of een fysiek product levert en waarom de doelgroep iets op een gegeven moment kan gaan afstoten. Iedere vorm van interactie valt hieronder. Dit wil je doen zonder een onbehaaglijk gevoel te willen geven, de mensen te benaderen op voor hun bekend gebied. Dus je wil een goede match met degene met wie je contact hebt. Dit alles is op een objectieve manier te benaderen en de doelgroep is op een logische wijze te bepalen en in kaart te brengen.

Ik zal dit in verscheidene blogposts uit proberen te leggen, in een soort van chronologische volgorde hoe ik er zelf opgekomen ben.